Küçük kızın büyük hikayesi

1 Ağustos 2017 Salı Yorum Yap



Hikayeme  başlama dan önce adımın yayınlanmasını istemediğimi belirtmek istiyorum.

Daha çok küçükken okula bile daha gitmiyorken senelerce dede dediğimiz üst komşumun tacizine uğradım.Beni taciz ederdi oyuncak alırdı anneni kardeşini öldürürüm derdi hayal meyal hatırlıyorum bunları çok korkardım anlatamazdım, ailemde çok severdi onları anlamadılar.

ilk okuldayken bu tacizler bitmişti 4. sınıfta bir kere daha oldu ve ben bunu kendi öz dedeme anlattım.Türk film senaryosu gibi ama kendi öz dedemin de tacizine uğradım.Defalarca ortaokul sondayken kaşlarımı yolmaya başlamıştım derslerimde başarısız olmuştum, bir öğretmenim sebebini sordu anlattım yardım etsin diye çok bekledim kurtarılmaya ihtiyacım vardı çok küçük ve hassastım henüz.

Fakat beklediğim yardım oradan da gelmedi bakire olup olmadığımı sordu bilmediğimi söyledim çünkü regliyken sürtünmüştü ve ben o zaman bekaretin nasıl bozulduğunu bilmiyordum.Bakireliğin tecavüzle kaybedildiğinden sorun olmayacağını beni böyle kabullenecek birinin çıkacağını söylemişti o zamana kadar hiç bekaretin önemini düşünmemiştim sonra mezun oldum.O öğretmen bana asla yardım etmedi, bir tek ders çalışma programı yapmıştı sağolsun öğretmenlik vicdanla yapılacak bir işmiş.Bunu önemini şimdi anlıyorum keşke yanımda bir saadet öğretmen olsaydı..

Bu öğretmenim bekaretimi kaybetmemin bir kusur olduğunu düşündürmesinin ardından ben henüz 13 yaşında bir çocukken defolu bir mal gibi eksikliğimin olduğunu düşünmeye başladım.Dedim ki beni birinin kabul etmesi bir lütuf çünkü ben  bir yüküm bütün kaşlarımı yolmuştum ve ailem beni defalarca psikologa götürün dediğim halde hatta randevu aldığım halde iptal ettirip götürmediler, seneler sonra anneme neden diye sorduğumda kabullenemedim sende bir rahatsızlık olduğunu demişti.Buradan nasıl ebeveyn olmam gerektiğini öğrendim.

(Bu yazdıklarım gerçekte yaşanmış hikayedir, tamamen şahsıma ait sizde bunları okuduğunuzda kendinize ders çıkarın.)

17 yaşına girdiğimde ilk kez bir erkek arkadaşım oldu, ilk kez aşık oldum yada öyle sandım annem kanser tedavisi görüyordu üniversite sınavına çalışıyordum ve beni ilk kez biri seviyor gibiydi evleneceğimizi falan düşünüyordum bunları düşünmeye beni kabullenen birinin varlığına inanmaya ihtiyacım vardı.kandırılmaya hazır çocuksu kalbimle ona kendimi teslim etmek istedim.

Beni kabul eden biri vardı bütün yaşadıklarımı bilen ve beni kabul eden bunu hayal bile edemiyordum.Bir gün beni yemeğe davet etti ve evine gittim orada bana tecavüz etti hayatımın en korkunç anı oydu diğerlerini hatırlamasam da o anı az önce yaşamış gibi hatırlıyorum.Hala aklıma geldiğinde annesi kanser tedavisi gören defalarca tacize uğramış ailesinden korkan üniversiteye hazırlanan 17 yaşında bir kız çocuğuyum.

Bana tecavüz edip ayrıldı ve ben bana tecavüz eden adamın peşinden koştum barışmak için, cinsel bir obje gibi ona cinsellikle yaklaşmaya çalıştım benden gitmemesi için,Artık gerçekten defolu sayılırdım, bu kez benim bu durumumu kullanarak benim uygunsuz fotoğraflarımı çekerek beni tehdit etmeye başladı, tehdide gerek yoktu ben sadece bana sahip çıkmasını beni bir ömür boyu sevecek adam olmasını istiyordum zaten onunlaydım beni bu kadar yıpratmasını bir türlü anlamadım.

Fotoğraflarla beni tehdit ederek benimle birlikte olmak istediği evin kira parasını bile bana ödetmeye çalıştı.

Bir kadın kollektifine yazdım ve yardımcı oldular ona ne kadar ceza alacağını anlattım, korktu ve peşimi bıraktı bir dahada görmedim kendisini.

Reşit olmuştum ve gidip bir terapistten yardım aldım kendi imkanlarımla sırf bunun için çalıştım feminizmle tanıştım kendimi geliştirmeye başladım Türkiye'nin en iyi üniversitelerin birinde iyi bir bölüm kazandım hayatımı değiştirdim kendime güvenim arttı.

Şimdi dünya tatlısı saygılı sevgili merhametli çok güzel bir adamla beraberim yaşadığım tüm zorluklarda yanımda olan tüm hassasiyetlerimi bebegiymiş gibi saran biriyle beraberim.Bir çok psikoloji kişisel gelişim kitabı okudum sertifikalar aldım hayatta küstüğüm zamanlarda oldu tabi ama yaşadığım şeyler beni ben yaptı iyiliğin değerini gördüm.

Vicdanımı merhametimi bunları görünce kazandım şimdi bir sokak çocuğu gördüğümde oturup ağlayan kocaman bir kadın oldum.Geceleri Nevizade'de, Kadiköy'de sokakta içki içenlerin yanına giden çocuklara sarılıp ağlıyorum hepsinin hayatına elimden geldiğinde güzellikler katmaya çalışıyorum yaşamın olduğu yerde umutta var benim yaşadıklarımı okuyup insanın hele kadınların her şeyi yapacak güçte olduğunu anlasınlar insanlar istiyorum ve ileride kreş açıp çocukları korumak, yardım etmek istiyorum.

Değerli vaktinizi ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim. hikayee.com bana böyle bir fırsat tanıdığı için saygılarımı sunuyorum..



Etiketler: , , , , ,

1 yorum:

  1. Hikayenizi baştan sona okudum bir anne olarak daha dikkatli olmam gerektiğini anladım.

    YanıtlaSil

İletişim Formu

Ad

E-posta *

Mesaj *

Bu Blogda Ara

EN ÇOK OKUNAN YAZILAR

SON YORUMLAR